برگزاري روز قدس امسال در منطقه دوسرشمار و يك خاطره ۱۴/۶/۱۳۸۹

روز قدس امسال پس از گذشت 25 سال از آخرين مراسمي كه به اين مناسبت در سال 1364 در منطقه دوسرشمار برگزار شده بود يك بار ديگر برگزار شد و مردم روستاهاي منطقه بار ديگر براي موضوعي سياسي دور هم جمع شدند و شعار دادند و يادي از روزهاي قدس سال هاي دور در اين منطقه كردند . خبرش را در سايت چهل چنته بخوانيد .

بدين مناسبت لازم ديدم مطالبي را به استحضار خوانندگان گرامي و دلايل  برگزار نشدن اين مراسم در 25 سال گذشته بيان دارم :

1. بر كسي پوشيده نيست كه مبارزه با ظلم و ظالم در نهاد همه انسان هاي آزاده به ويژه مسلمانان ايران وجود دارد و زماني كه حضرت امام خميني ( ره ) آخرين جمعه ماه مبارك رمضان را روز حمايت از مردم مظلوم فلسطين در مقابل جنايات اسرائيل اعلام كردند ، مردم منطقه دوسرشمار هم در اين روز از روستاهاي خود راهپيمايي كرده و به در مزار امامزاده ميرافضل تيله بن جمع مي شدند و اين روز را گرامي مي داشتند .

2. باز هم بر كسي پوشيده نيست كه باعث و باني اين مراسم شهيد بزرگوار رسول علينژاد و يارانش بودند كه با دهان روزه از شهرهاي بهشهر و ساري و روستاهاي اطراف راهي ديار دوسرشمار مي شدند و مردم را براي برگزاري اين روز آماده مي كردند .

3. آن زمان يعني در سال هاي 1364 و قبل از آن ، ماه رمضان در تابستان قرار داشت و روز قدس سال 1364 كه آخرين روز قدس 25 سال گذشته بود در خرداد ماه بود و به مرور هر سال به سمت بهار و زمستان و پاييز برگشت و امسال مجدداً ‌روز قدس در شهريور ماه واقع شد .

4. رسول علي نژاد در 21 بهمن 1364 در جبهه هاي جنگ به شهادت رسيد و باعث و باني اين مراسم ديگر نبود و مردم مهاجر هم بخاطر قرار گرفتن ماه رمضان در فصل بهار ،‌ در منطقه سكونت نداشتند و تعداد مردم بومي هم كمتر از آن بود تا بتوانند اين روز را برگزار كنند . شايد اگر آن شهيد زنده بود حتي در زمستان هم اين مراسم را در منطقه برگزار مي كرد .

5. تعدادي از همراهاني كه هميشه براي برگزاري روز قدس همراه شهيد علي نژاد بودند در سال هاي بعد يا در جبهه بودند و يا در شهرهاي ديگر مشغول تحصيل در دانشگاه .

6. اكنون پس از 25 سال وقتي خبر برگزاري اين مراسم را شنيدم بي درنگ ياد شهيد بزرگوار رسول علينژاد افتادم و بر آن همه تلاش و همتش آفرين گفتم و بر روح بلندش درود فرستادم .

در اينجا آخرين خاطره روز قدس در سال 1365 را براي شادي روح آن شهيد از وبلاگ گالباغ شهدا نقل مي كنم :

از فعاليتهاي شهيد رسول كه كمتر از آن نقل ميشود ، حضور پررنگ و موثرش در منطقه بالاده بود. شهيد علاقه شديدي به زادگاه آباء و اجدادي خود داشت و با اعلام روز قدس از طرف امام خميني ( ره ) ‌، هر ساله شهيد رسول و تعدادي از جوانان انقلابي با پاي پياده و در شرايط سخت آب و هوايي از طريق روستاي لنگر ( لنگرراه ) و با ۴ - ۵ ساعت پياده روي در كوهستان و جنگل و حتي خطرهايي كه از سوي منافقين در اين مسير ايشان و همراهانش را تهديد مي كرد ، به منطقه بالاده مي رفتند . آن سالها هنوز جاده درست و حساب نداشتيم و ماشين هم خيلي كم بود و با اندك جمعيت بومي ساكن در اين منطقه تظاهرات روز قدس را از بالاده تا مزار امامزاده مير افضل تيله بن برگزار مي شد و خود شهيد رسول نيز در باره اهميت اين روز سخنراني مي كرد . سخن شيوا و بيان رساي شهيد واقعاً بي نظير بود. گاهي هم مرا مكلف مي كرد تا نوحه بخوانم . مي گفت صدايت خوب است و بايد مرثيه بخواني .

آخرين باري كه روز قدس را برگزار كرديم اواخر خرداد ۱۳۶۴ بود و يك روز قبل از روز قدس من و شهيد رسول و دو نفر ديگر از دوستان حسن عاليشاهي و نعمت اله دهبندي ( فرزند محمد ) ، در يك بعدازظهر گرم و با دهان روزه  از ساري با اتوبوس تلمادره راه افتاديم و شبانه از روستاي لنگر گذشتيم و ساعت از نيمه شب گذشته بود كه با تني خسته به بالاده رسيديم . بالاده در سكوتي وهم انگيز خوابيده بود و ما مستقيماً به روستاي قلعه و به حمام عمومي آن رفتيم و خستگي از تن بيرون كرديم و من مجدداً به بالاده برگشتم و سحري را منزل آقاي محمد آتني خوردم .

بعد از برگزاري مراسم روز قدس و خداحافظي از مردم ، پياده از جاده جنگل واوسر گذشتيم كه بوي عطر گلهاي بهاري همه جا آكنده بود و با ديدن گل هاي زيباي جنگلي در باره آنها صحبت مي كرديم . اين آخرين باري بود كه شهيد به وطن نياكان خود رفت و ديگر بالاده او را نديد .

يكي از اشعاري كه شهيد هميشه آن را تكرار مي كرد اين بيت بود :

« خدايا چنان كن سر انجام كار       تو خوشنود باشي و ما رستگار » كه اين بيت را در وصيت نامه خود هم نوشته است.

يادش تا هماره تاريخ جاودان باد / عين اله آزموده چهارده  14/6/1389