سادوا : روستای بالاده . ساري . مازندران

برگزاري مراسم شب شعر شاهدژ در بالاده : اين مراسم كه به همت انجمن فرهنگي سادواي بالاده و انجمن فرهنگي تلسي قلعه تدارك ديده شده بود در ساعت 7 و نيم بعدازظهر چهارشنبه 6 مرداد 1389 ( و نيم ساعت پس از پايان مراسم بزرگداشت شهيد مير يحيي ساداتي ) در تكيه بالاده برگزار شد. در اين برنامه فرهنگي كه اولين شب شعر اين منطقه است شعراي بومي و غير بومي به قرائت اشعار خود پرداختند . 

ابتدا مجري برنامه آقاي محبوب توبه بالادهي با ذكر نام خداوند و صلوات بر حضرت محمد و آل محمد مراسم را آغاز كرده و با زبان فارسي صحبت كرد كه مورد اعتراض حضار قرار گرفت و بنابراين به زبان شيرين تبري سخنانش را ادامه داد.

سپس آقاي مهندس صادقي فر عضو شوراي انجمن فرهنگي بالاده به حضار خير مقدم گفتند : « بسم الله الرحمن الرحيم  سلام عرض كامبه خدمت خواخرون و برارون عزيز ، شعراي عزيز و همه عزيزوني كه تشريف بياردنه ، اين جلسه از بركت ياد شهدا هسته ، اين مراسم هم زمان وُونه با ياد شهدا بخاطر اينكه همه دوستان به نوعي در جايي مختلف مشغول كار و تلاش و زندگي هستنه و اين هفته اول مرداد ماه كه يادواره شهدا هسته و مردم همه ي سر اينجه جمع هسته اِما هم از اين فرصت به بركت شهدا استفاده كامبه و اين جلسات ر يلمه ... اين برنامه وقت زيادي از دوستان انجمن فرهنگي سادواي بالاده و تلسي قلعه بورده ، ارزش اين كار ر دارنه و اميدوارمه كه اين برنامه سال هاي سال همگام با اين روزهاي عزيز ادامه داره ... »

اولين شاعر اولین مراسم شب شعر شاهدژ آقاي امير حمزه خليلي از روستاي واوسر بود كه شعر خود را قرائت كردند :

يك نماشون از نماشون هاي سرد /  كوچ باغ دل من غمها جه زرد / دئيمه غريب شهر ، تنها بيمه / فكر مرگ خاش جانِ بابا بيمه /  وارشي زوء مثل ابرهاي باهار / من كنار ِپنجره دل بيقرار / شيشه ديم وارش اُو كه دونه زوء / عينهو كه لچك ر شونه زوء / پيته مِه دل زنگ و تال چپونا / اون نماشون خوش به حال چپونا / يك دفه كه افتاب رو دكته / كوچه تاريك ر سو دكته / من ندومبه و چي شي ر موندنه / اين وارش ر شال عروسي گوندنه ... تموم سر بيشه ر نزب بئيته / هوا ج نرمه نرمه ش دئيته  / تموم غله جار ر نم بيئته / بزا بوردنه خادر ر لم بئيتنه  / هوا سرد و زمين سرد و زمون سرد / زناي مرجي رك سرد و چپون سرد / كئو ابر هوا ر پر هاكارده / من بترسي يه دل ، مِر هاكارده / شلاب بيته ، هوا ر سو دكته /  بزوئه وا واريجه رو دكته /  زيارتگاه ج بوردمه گت قلعه سر / به دل باوتمه سلام اي جان وايسر /  سلام اي وايسري هاي قديمي / شما بوردنه اماها پير بئيمه ....

دومين شاعر آقاي طاهري به عنوان شاعر ميهمان از روستاي گِل چالسر شهرستان نكا بودند كه شعر تبري خود با عنوان « ياد نكن » را قرائت كردند :

اسا چار روز بوردِه شهر ، پس گيلكي ر ياد نكن / آسانسور سوار بئي ، پله كاتي ر ياد نكن / كفش ورني دپوشتي ، لاستكي كوش ر ياد نكن / جان برار ، خاخرون ، چكمه كلوش ر ياد نكن / اسا نيشته مبل سر بالش ر ياد نكن / پيتزا و معجون خارنه گاوجه خارش ر ياد نكن  ... تهرون بالا شهر بورده پس شه مله ر ياد نكن / وان و شوفاژ ر بدي چنده كله ر ياد نكن ...

و در ادامه شعري ديگر در وصف نانوا و نوبت دادن در صف نان را قرائت كرد : ... خميرا ر ميست بزن خمير ج بازي هاكنين / نونا ر خب بپجين مردم ر راضي هاكنين / مشتري ها ته پلي اگر نوبت رعايت كاننه / ته نون اگه بد بوئه ته دست شكايت كاننه ...

آقاي طاهري شعر سوم خود را در وصف امام حسين عليه السلام قرائت كردند : من حسينم جان خود در راه داور داده ام / ني مجازي بلكه با ايمان و باور داده ام / ز انتخاب خويش خرسندم كه در روز جزا / هديه ناقابل ز خود سوي پيامبر داده ام ...

در ادامه برنامه ، كودكان زير 12 سال در بين جمعيت مشغول نقاشي با موضوع طبيعت شدند و تا آخر جلسه وقت داشتند كه نقاشی خود را به اتمام برسانند .

سپس سركار خانم ام کلثوم عاليشاه از روستاي قلعه اشعار خود را در وصف روزگار قديم قرائت كردند :

برارا قديما ر ياد بياريم / قديمه خاشي ها ر ياد بياريم  / برار چويي كچه ، بچيـيه كترا / كتل بن كلوا ر ياد بيارين /  جت و ازال ورزا اشته گوبند شيش / گت زمين و لتكا ر ياد بياريم / درو دسته كوله كوله زمين سر /  كر كروچ و كوپا ر ياد بياريم  / جفت جفتي يابو و خرمن و فيـيه / مشتي ء دست لفا ر ياد بياريم / كيله كيله بركت دكنه خادا / هشت و نه مشت بالا ر ياد بياريم / صواحي ترنه مار تله تله /   دمس و جوندكا ر ياد ياد بياريم / بنه سر تال و زنگ ، چپون خونش  /  كالك و لم چوقا ر ياد بياريم ./ بهاهار ماء زولنگ ، پئيز كاندس /  اسيو پشت تلكا ر ياد بياريم /  ماشه و چچي كل كله ور كتري / پيته كتلي چيلكا ر ياد بياريم  ....

سركار خانم نرگس كاردگر هم شعري سپيد را در وصف پدرش شهيد ولي اله كاردگر بالادهي دكلمه كردند :

به چه مي انديشيدي اي پدرم / تو در اين خطه خرم كه پر از لطف خداست ، چشم گشودي به جهان / به جهاني كه نديدي در آن / بجز آن خالق و زيبايي هايش / از تو مي پرسم ، اي نور دو چشم و ديده ام اي پدرم / به چه مي انديشيدي كه چنين / در نگاهت به زلال چشمه هايش / چشمهايت زلال چون او شد / و از آن تابش خورشيد درخشانش / دل تهي از تیرگی و تاري شد / تو به آن قله شاهدژ چه گفتی  كه به تو / استواري ، استقامت هديه داد / بگو از درخت بيد / از همان عاشق مجنون / كه ترا آشنا كرد با ايثار و گذشت / تو بگو برايم از عشق ...

آقاي شعبان علي نژاد شاعر میهمان بعدی اين شب شعر بود که از شهر نکا آمده بودند و شعرش با ابياتي در وصف ايام مبارك شعبانيه و آقا امام زمان (‌ عج ) آغاز كرد : سنگ و كلوخ ر ته و نرمه كامبه / اگه نئي ته ويستي برمه كامبه / خاش لينگ ر بئل مه چشم بالا /  ته لينگ رجه خاك ر سرمه كامبه ...

سپس شعري براي نسل جوان سرودند :  

سلام عليكم جوونا / اي برارون خاخرون / اينجه مجلس شهيده / ياد مردان رشيده / سفارش اين عزيزون / اين جوونا با ايمون / پشتيبون ولي باشين / حامي سيد علي باشين / اون گادرا ، اون زمونا / آن عزيزون ، مهربونا / راه حسيني داشتنه / رهبر خميني داشتنه (‌صلوات حضار ) / در جبهه ها يا انقلاب / شركت كاردنه با شتاب / اسا انتظار وشون / از شمانا پير و جوون  / اين هسته كه وحدت دارين / يك دل باشين همت دارين / هدف ر قرآن بدونين / شرف ر ايران بدونين / اين خاك و خون هدامِه / هزاران جوون هدامِه / اين جوونا عزيز بيـنه / خوش چهره و تميز بيـنه ....

آقاي علي نژاد شعري هم براي بزرگسالان مجلس در وصف حضرت علي ( ع )‌ خواندند :

بتمه سلوم اي علوي / امت پاك نبوي / حرف دلي دارنه شعبون / بنوشته ،‌ يارنه به زبون / خامبه تجه خاره بكار / دنيا تره نوه سوار / شيطون همش در كمينه /  خانه ته وير ر بوينه / كمك بخا ته از علي / اطاعت هاكن از ولي / ذكر خادا ر دار دهن / تا دلي داري مهربون ...

بعد از آن طنزي در باره مادرشوهر و عروس خواندند كه مورد تشويق حضار قرار گرفت .

شاعر بعدي آقاي اباذر بابايي تيلكي از روستاي قلعه بودند كه شعري در وصف منطقه دوسرشمار خواندند : نيشتمه دين تپه ء سر ، قلعه ي كنار / من دياري قلعه ي سوز چنار  /  من نظر اتا چنار هيچي نيـيه / من دل خانه بَووء هزار هزار / گس ر چرخ دمبه ويمبه چار لا پلت / سوز بيـيه ونه همندي و شوار /  كلاجي ديگه دنيـه اوبن و آلاش كالم /  نئـنه من گوش ون بليك ء زنگ و تال / از امدوا بئي ، بور تا اسبه اوك /  تا كالنگا و ميون سي و چليگ چفت مال / اگه من دور هاكنم سم و كالا گرد بووئه / نويمبه چفت و كرس پر و پناه خئل و نپار ...

آقاي مير فتاح موسوي از روستاي تيله بن نيز اشعار خود را در وصف اين روستا و منطقه دوسرشمار خواندند :  

يادش بخير قديما ، چپونا لَلِـه زونه /  يادش بخير قديما ، گالشا دَره زونه / يادش بخير  قديما ، با لم چوقا /  دوش توره وشون دوش ، دست ديـيه تِلا / قديما چپونا كاجه گائوجه دينه / گوشت و ماست و شير و با كره دينه /  قديما چپونا كاجه خاشك نون دينه / گارماستي خاردنه ، ونه دله نون چيـنه / قديما پئيز ماء دهقونا شينه صرا / ورزا اشته ، ازال بدست تا آذر ماء /  همبار بنه ، لت ديم تا گرناء بن و پشت / همه زمينا ر وردنه زير كشت /  اون موقع تموم بيـيه وشونه تيم كاري / زمستون بيـيه وشونه بيكاري ....

 آقاي نعمت اله آزموده از روستای بالاده  اشعاري را با نام « نصيحت » خواندند :

ماده تَلِم تنه ورزا نوونه  /  شِته مرغانه چيندكا نوونه / انجيلي مَل نوونه خي و بندا / خي و جز اِسكِلم بندا نوونه / كاج ريشه اگه چه خئله قارصه / ولي سِله جلو افرا نوونه / زنا تنه عزيزه ماره ويستي  / و كه تن ماره و تن جا نوونه / خادي جه دل دوند نا كه غريب جه / تنه دل تا غريب دل راه نوونه / امر خير ر هاكن ته واجار /  هميشه شتر سواري دلدلا نوونه / ته فكر نون دواش خربيزه آبه / شكر با داد بزن حلوا نوونه / قد و قامت ر نئشه فيس ته نروش / خيال نكن ته قد دلا نوونه ...

در ادامه برنامه ، رونمايي نشريه محلي سادوا توسط آقاي عين اله آزموده مدير انجمن فرهنگي سادوا بالاده رونمايي و به حضار معرفي و مطالب مندرج در آن را به اطلاع حضار رسانيد .

آخرين شاعر ، مجري برنامه آقاي محبوب توبه بودند كه در وصف قله اسطوره اي شاهدژ خواندند :

منم شاهدژ ! تك و تنها ميان ابر و باد و مه / بجا مانده ز تاريخي كه مدفون است در دلها / سكوتم را نمي بيني / ميان هق هق و بغض شكسته كز فراق ناي ني / دشت « كمرسر » هم كمر خم كرده اينگونه / برايش زار مي گريم / به سوگ هي هي چوپان / به سوگ گله ي  گم كرده اي  در « دشت تِركاچال » مي گريم / به سوگ زوزه هاي گرگ شب دزد ِ « اسپه دار » مي گريم / به سوگت مي نشينم اي كه هر اسب نجيب من / به سوك الزي و توپا و ورفِ ليم و گل پامچال مي گريم  ....

در پايان مراسم از جناب آقاي « شبير عباسي » معلم 40 – 50 سال قبل مكتبخانه بالاده كه امروزه دوران كهنسالي را مي گذرانند تقدير به عمل آمد و هديه اي به ايشان اهدا گرديد و هم چنين از شعرا نيز با اهداي هدايايي تقدير شد .

ياد مكتبخانه آق مدير شبير در تكيه بالاده بخير / ما بالادهي ها قبل از تاسيس مدرسه و سپاهي دانش از چشمه زلال معرفت اين مرد بزرگ سيراب مي شديم و سواد و قرآن مي آموختيم . هر چند گاهي بساط فلك هم بر پا بود ! اكنون شاگردان آق مدير يا باز نشسته شدند و يا مشغول كار در يك گوشه اي از اين مملكت هستند .

نگاه مهربانت هنوز هم مهربان است . به چه مي انديشد ؟ به روزگاري كه در اين تكيه قيل و قال شاگردان را مي شنيدي و عم جزء درس مي دادي ؟ به چه مي انديشي اي معلم عزيز ؟ نگاه مهربانت را هر چه ستایش کنم کم است .

كودكان مشغول نقاشي در حين قرائت اشعار شعرا هستند و طبيعت موضوع نقاشي كودكان بود .

به سي نفر از كودكاني كه در اين مراسم نقاشي كشيده بودند جوايزي اهدا گرديد .

آقای محبوب توبه و مهندس افشین بهادری و نعمت اله آزموده در حال اهدای جوایز کودکان نقاش .

 آقاي وحيد اسماعيلپور بالادهي با هنرمندي خود تصاوير ويدئويي مراسم را براي ماندن جهت نسل هاي بعدي ثبت كردند .

در پایان مراسم از شركت كنندگان با آش محلي « دو آش » که خانمها رحیمه و گلچمن آتنی مفرد - شهربانو جعفرپور - فاطمه هاشمپور ( کاردگر ) و حمیده آزموده پخته بودند پذيرايي شد .

بدينگونه اولين مراسم شب شعر روستايي شاهدژ با يادي از نياكان و زندگي ساده مردم اين ديار كه سال هاست در دامان پرمهر قله شاهدژ زندگي مي كنند به پايان رسيد .

پيشكش  به شما مردم فرهنگ دوست و مهربان منطقه دوسرشمار و همه دوستاني كه اين وبلاگ را مطالعه مي كنند .