پیشنهاد اعلام روز دوستی با طبیعت روستای بالاده

سنت زیبای صعود به قله شاهدژ و کوه چهارنو از دیرباز دربین مردم بالاده مرسوم بوده است. در سی سال گذشته جوانان زیادی به قله شاهدژ و کوه چهارنو صعود کرده و از زیبایی های طبیعت لذت برده اند. اما همواره کسانی بودند که آرزوی صعود به این دو مکان زیبا را دارند. خانمهای محترم و کودکان عزیز بالادهی از این گروه هستند.

ایده صعود جمعی به صورت حرفه ای و با همکاری گروه کوهنوردی چکاد ساری ( که خوشبختانه همولایتی های عزیز بالادهی ما هستند) یک سالی است که اجرا شده است. 12 مرداد سال 1386 تیم پنج نفره / 5 بهمن 1386 تیم 12 نفره و 11 مرداد 1387 تیم 25 نفره بالادهی به شاهدژ صعود کردند كه خوشبختانه استقبال عمومی خوبی در حال شکل گیری است.

اگر یک روز بعد از مراسم شهدا را « روز دوستی با طبیعت » اعلام کنیم ، می توانیم همه ساله برای این روز برنامه ریزی کرده و مردم خصوصا زنان و کودکان را با زیبایی های طبیعت بکر منطقه بالاده آشنا کنیم تا در دراز مدت انگیزه های حفظ این مواهب خدادادی را نهادینه کنند.

یک تاسف: بعدازظهر روز مراسم شهدای امسال ( 10 مرداد 1387) به همراه  آقا کمیل قاسمپور/ آقا تقی دهبندی (فرزند مشهدی محمدعلی) / آقا سعید دهبندی ( فرزند آقا جبرئیل) و آقا شروین آزموده چهارده (فرزندم ) به چشمه و آبشار زیبای « اِمِدوا » رفتیم. چشمه ای با آب بسیار گوارا و آبشاری بسیار زیبا به ارتفاع 15 متر. عده ای جوان ( و غریبه ) گوسفندی را کشته و به درخت « ولیک » کنار چشمه آویزان کرده بودند که متاسفانه بسیاری از ساقه های چندین ساله این درخت را از ته بریده بودند و عده ای دیگر برای گرفتن سیخ کباب ، سرشاخه های زیادی از درختان دیگر را بریده بودند. کله گوسفند و شکمبه را در حاشیه و داخل آب پایین چشمه رها کرده بودند و بجای استفاده از آب گوارا و بهشتی چشمه ، نوشابه های گازدار و قلیان مصرف میکردند.

جز تذکری دوستانه و یادآوری دامنه آسیب های ناشی از این تخریب ، کار دیگری نتوانستم بکنم. اما اگر این فرهنگ و بینش جا بیفتد که منطقه حفاظت شده چهارنو جزو میراث طبیعی کشور است و اولین بهره مندان از این مواهب ، مردم منطقه هستند، آن وقت شرایط بهتری برای نگهداری و استفاده از آن فراهم خواهد شد.