همت كنيم تا رونق گذشته به بالاده بازگردد / مهندس عليرضا صادقي فر 15/7/1388

همت كنيم تا رونق گذشته به بالاده بازگردد / مهندس عليرضا صادقي فر   15/7/1388

روستاي بالاده در گذشته اي نه چندان دور ، روستايي آباد و كسب و كار كشاورزي و دامداري و مشاغل وابسته به آن از رونق خاصي برخوردار بود و حتي اگر جوانان روستا هم يادشان نباشد باز از سيماي بالاده مي توان اين گذشته را به خوبي ديد . حال سوال اينجاست كه چرا با آن همه گذشته پر رونق و آباد ، امروز بالاده خالي از سكنه شده و از همين تعداد اندك ساكنين دائمي نيز هر سال كمتر مي شود ؟ چرا بسياري از جوانهاي بالاده شايد تا سن بيست سالگي هم بالاده را نديده اند و تازه بعد از اين همه سال از والدين شان گلايه دارند كه چرا آنها را زودتر به بالاده نبرده اند ؟ و يا چرا نيروهاي متخصص و تحصيلكرده ، كمتر به وطن خود بالاده سر مي زنند ؟ آيا آنان بالاده را فراموش كرده اند ؟

شكي نيست كه دليل اصلي اين وضعيت ، مسايل و مشكلات معيشتي و عدم امكانات شغلي و درآمد كافي براي گذران زندگي هست . اگر امكانات شغلي و درآمد كافي براي زندگي مهيا بود مطمئناً جمعيت زيادي در روستاي بالاده سكونت داشتند و كثرت جمعيت نيز آباداني را به دنبال خود داشته است .

مي دانيم كه در گذشته هاي نه چندان دور ، دامداري و زراعت و مشاغل وابسته به آن باعث رونق كسب و كار و آباداني بالاده بوده است ، ‌اما امروزه ديگر روش هاي قديمي و سنتي دامپروري و كشاورزي با توجه به شرايط آب و هوايي خاص منطقه ، جوابگوي هزينه ها نبوده و تغيير روش ها ، تنها راه استفاده از امكانات و ايجاد درآمد بيشتر براي مردم است .

با مطالعه دقيق و بكارگيري روش هاي جديد و علمي و با توجه به شرايط خاك و آب و هواي منطقه مي توان گونه هاي مناسب كشت از قبيل گياهان مختلف ، درختان صنعتي و ايجاد باغات به همراه كمك هاي سازمانها و نهادهاي ذيربط در امور كشاورزي ، به نتيجه اي بسيار مطلوب رسيد .

مطمئناً هر كدام از اهالي بالاده به تنهايي و يا چند نفر اندك و به صورت پراكنده نمي توانند كاري از پيش ببرند و يا خيلي مشكل است تا موفق شوند مضاف بر اينكه وضعيت مالكيت زمينهاي بالاده به لحاظ طايفه اي با شاخ و برگهاي پراكنده و نامشخص ، اين امر را مشكل تر مي كند .

به نظر مي رسد كه اگر شروع فعاليت مجدد اقتصادي در روستاي بالاده با مشاركت تعداد بيشتري از افراد يك طايفه و يا حتي با مشاركت تعداد زيادي از طوايف پنجگانه ( طايفه توبه ،‌ طايفه چهاردهي ، طايفه دهبندي ، طايفه كاردگر و طايفه سادات ) صورت گيرد و با توجه به قوانين و مقررات دولتي مبني بر كمك هاي مالي براي انجام كارهاي جمعي و تعاوني روستايي ، شايد به موفقيت نزديك تر باشد.

اگر بالاده و بالادهي را دوست داريم بايد فكرهايمان را روي هم بريزيم تا ببينيم چكار بايد بكنيم .

راستي حالا كه ما اعضاي يك طايفه ، زمينهاي كشاورزي زيادي را شريك هستيم و در حال حاضر شايد تقسيم اين زمينها بين همه اعضاي طايفه مشكل و يا غير ممكن باشد و تازه اگر هم تقسيم شود چيزي گيرمان نمي آيد ، آيا بهتر نيست كه زمين هاي مشترك و مشاع فاميل را به صورت « تعاوني طايفه اي » و با روش هاي كاشت علمي و محصولاتي جديد احياء كرده و كشاورزي و دامپروري را رونق بخشيم ؟

اجرايي شدن اين ايده ، مي تواند پيامدهاي مثبت زير را به دنبال خود داشته باشد :

1 . تعدادي از افراد كه شغل شان دامداري و زراعت و كارهاي خدماتي هست مي توانند دوباره در سرزمين آباء و اجدادي خود مشغول به كار شوند و بدين ترتيب براي جمع زيادي از افراد يك طايفه شغل مناسب با درآمد كافي ايجاد خواهد شد .

2. با اشتغال افراد ، خانواده هايشان هم در كنارشان خواهند بود و برگشت دوباره خانواده ها به بالاده  ‌باعث عمران و آباداني و رونق دوباره روستا خواهد شد .

3. زمينهاي كشاورزي از زير كشت هاي يك ساله خارج شده و دغدغه هاي هر ساله كشاورزان نيز به پايان خواهد رسيد .

4. ديگر نگران از دست دادن زمينهاي كشاورزي و تبديل شدن آن به منابع طبيعي بر اثر نكاشتن نخواهيم بود .

به اميد روزي كه نيروي كار متخصص بالاده در سرزمين نياكان خود مشغول به كار شده و همولايتي ها نيز از تخصص يكديگر بهره مند شوند و همه با هم آبرومندانه و با صلح و صفا و شادماني در كنار هم زندگي كنيم .

---

نظرات خوانندگان سادوا در باره این مقاله:

۱. افشین بهادری / ایمیل :  [e-mail]

با سلام خدمت جناب آقای مهندس صادقی فر و جناب آقای آزموده
فرمایشات جناب مهندس کاملا درست بوده و ایجاد شرکت های تعاونی روستایی برای منطقه مفید بوده و بازگشت متخصصین و قشر جوان جویای کار را به منطقه بدنبال دارد . شاید صحبتهای من در حد پیشنهاد باشد ولی میتوان روی ایجاد استخرهای ماهیان سرد آبی در روستای پائین ده و تولید آب معدنی با توجه به تعدد چشمه های معدنی در منطقه و مهمترین قسمت آن با توجه به زمینهایی که مستعد پروش دام هستند ایجاد دامپروری به روش صنعتی و در حجم انبوه و در کنار آن ساخت کشتارگاه صنعتی و ایجاد این چرخه با توجه به آماده بودن امکانات و توزیع گوشت قرمز به سراسر کشور و کاشت درختان گردو و سیب با توجه به اقلیم منطقه و ایجاد سایت گردشگری و کوهنوردی و ... نیز مطالعه کرد . / پنجشنبه 23 مهر1388 ساعت: 5:10

۲. ذبیح اله کاردر ( کاردگر )  ایمیل : [e-mail]

پيشنهاد مي شود با يك اعلام عمومي ، همه بالادهي ها در يك نظر سنجي شركت كنند تا اين ايده عملياتي شود. / چهارشنبه، ٢٢ مهر ۱۳۸۸  - ۱٢:٠٠ ‎ق.ظ  

۳. نویسنده ناشناس :

دست نوشته ای کامل و قابل تامل است
چند نکته باید متذکر شوم که دلیل این اتفاق چیست و آیا اهالی حاضر به این کار هستند !؟

در این دوره و زمانه که زندگی اکثریت غریب به اتفاق اهالی منطقه غرق در زندگی شهری خود است گمان نمی رود در ذهن خود هوای بازگشت را پرورش دهند!
این دست نوشته تلنگری برای پدران ما خواهد بود . دور شدن از وطن و عدم بازدید سال به سال آیا جز از بین بردن خاطرات کودکی و نوجوانی و جوانی چیز دیگریست !؟
نسل ما چه چیزی از آیین و رسوم این منطقه می داند؟ - هیچ ! جز تعریف برخی از مراسم که نبودش رنج آور است!

حال برویم به سراغ کسب و کار و معیشت و بهره گیری از امکانات خدادادی!
اشاره نگارنده بسیار موشکافانه هست اما در این روزگار که همه پیشرفت را در هجرت می بینند آیا متقاعد کردن جوانان کاری سهل است !؟
در این روزگار که نگاه به این منطقه جز استراحت در چند روز فراغت چیز دیگری نیست به نتیجه رسیدن سخت است!
نگارنده دوری های اقوام را به زیبایی اشاره نموده و با طرح استفاده مشترک از زمین های کشاورزی با یک تیر 2 نشان زده است! هم آن ارتباطات گذشته و هم کشاورزی و کسب کار ! باز هم تکرار می کنم راه مشخص است . / دوشنبه ، ٩ آذر ۱۳۸۸  - ۱:۱٤ ‎ب.ظ